انحراف چشم و درمان آن | بیماری

انحراف چشم و درمان اون

استرابیسم یا لوچی یا انحراف چشم، یه جور مشکل چشمیه که در اون چشما وضعیت ناهمگونی نسبت به همدیگه دارن و نگاه اونا به جهات مختلفه.

 

بعضی وقتا چشم چرخیده به وضعیت اصلی و مستقیم برگشته و برعکس چشم مستقیم از موقعیت خود خارج می شه.

 

استرابیسم در کودکان شایعه، ولی ممکنه در سنین بالاتر هم دیده شه.

 

تنبلی چشم در اثر انحراف چشم

قرار گرفتن طبیعی چشما درزمان دوران کودکی، امکان تکامل دید مناسب این سنین رو جفت و جور می سازه. قرار گرفتن غیر طبیعی مانند چیزی که در استرابیسم دیده می شه، دلیل کاهش دید یا آمبلیوپی (تنبلی چشم) می شه.

 

مغز تصویر چشم بهتر رو تشخیص داده و تصویر چشم ضعیف تر یا آمبلیوپیک رو حذف می کنه. این موضوع تقریبا در نصف کودکان گرفتار به استرابیسم اتفاق میفته.

 

آمبلیوپی رو میشه با بستن چشم بهتر و تقویت و بهبود بینایی چشم ضعیف تر، درمان کرد. اگه آمبلیوپی در همون سالای اول زندگی تشخیص داده شه، درمان اون بیشتر موفقیت آمیز هستش، ولی اگه درمان اون به تاخیر افتد، آمبلیوپی یا افت دید وضعیتی دائمی پیدا می کنه. قاعدتا هر قدر آمبلیوپی زودتر درمان شه، دید بهتری تامین خواهد گردید.

بالغینی که دچار انحراف چشم می شن، بیشتر از دوبینی شکایت می کنن

علل استرابیسم

به دیواره خارجی هر چشمی، شش عضله چسبیده که مسئولیت کنترل حرکات چشم رو بردوش دارن. در هر چشم، دو عضله چشم رو به سمت راست یا چپ می برن. چهار عضله دیگه مسئولیت حرکت چشم به سمت بالا و پایین و یا کنترل حرکات مورب چشم رو بردوش دارن.

 

واسه تمرکز هر دو چشم روی یه نشونه مشخص، لازمه همه عضلات چشم با همدیگه و با عضلات چشم مقابل هماهنگ باشن. هر علتی که در این هماهنگی مشکل بسازه، می تونه منتهی به استرابیسم شه.

 

نقش کنترلی مغز هم بر عضلات چشم از اهمیت زیادی برخورداره. پس کودکان گرفتار به مشکلات مغزی مثل فلج مغزی، عقب افتادگی ذهنی، هیدروسفالی و تومورهای مغزی بیشتر دچار استرابیسم می شن.

 

هر دلیلی که منتهی به کاهش بینایی شه، مانند عیب انکساری، آب مروارید، صدمات چشمی و … هم می تونه دلیلی واسه استرابیسم باشه.

 

علایم استرابیسم

اصلی ترین علامت استرابیسم، در واقع چشمیه که در جای خود قرار نداره.

 

بعضی وقتا کودک جلوی نور آفتاب یه چشم خود رو می بنده و بعضی وقتا با کج کردن سر خود به یه موقعیت خاص تلاش می کنه که از هر دو چشم خود استفاده کنه و بعضی وقتا به صورت خستگی شدید چشم و سردرد در بین فعالیت چشمی و بعضی وقتا علایم از دست دادن یه دید عمیق مناسب هم دیده می شه.

 

بالغینی که دچار استرابیسم می شن هم بیشتر از دوبینی شکایت می کنن.

 

ایزوتروپی (انحراف چشم به داخل)

ایزوتروپی در واقع انحراف چشما به سمت داخل بوده و شایع ترین نوع استرابیسم در شیرخوارانه. کودکان خردسال گرفتار به ایزوتروپی هیچ وقت از هر دو چشم خود به طور هم زمان استفاده نمی کنن.

 

در بیشتر موارد واسه تراز کردن چشما، تامین دید دو چشمی و دوری از افت دید دائمی، جراحی خیلی زود لازم هستش.

در کودکان کم سن، بینی پهن و چین پوستی قسمت داخلی پلک دلیل می شه که در نگاه به چپ و راست چشما مخفی شده و اینجوری منحرف به نظر برسن

اگزوتروپی (انحراف چشم به خارج)

اگزوتروپی یا انحراف چشم به سمت خارج، دیگه نوع شایع استرابیسمه. این حالت بیشتر وقتی اتفاق میفته که کودک روی شیئی در دوردست تمرکز می کنه. اگزوتروپی بیشتر متناوب بوده و مخصوصاً موقع خستگی یا استرس در کودک بروز می کنه.

 

والدین میگن که کودک در مقابل نور آفتاب یه پلک خود رو جمع می کنه. گر چه عینک، ورزش چشمی یا منشور در این حالت هم به کنترل چرخش چشم به سمت خارج کمک می کنه، ولی در بیشتر موارد لازمه یه جور عمل جراحی انجام بشه.

 

تشخیص

لازمه هر کودکی درزمان دوره شیرخواری یا سنین قبل از مدرسه به وسیله دکتر خونواده، متخصص کودکان یا چشم دکتر معاینه و مشکلات احتمالی اون تشخیص داده شه.

 

این موضوع مخصوصا در مواردی که عضو دیگری از خونواده گرفتار به استرابیسم و یا تنبلی چشمه، اهمیت بیشتری پیدا می کنه.

 

در شیرخواران بیشتر درک اختلاف بین انحراف ظاهری چشم، از استرابیسم واقعی مشکله.

در کودکان کم سن، بینی پهن و چین پوستی قسمت داخلی پلک دلیل می شه که در نگاه به چپ و راست چشما مخفی شده و اینجوری منحرف به نظر برسن. این استرابیسم ظاهری کم کم و با رشد کودک بهبود پیدا میکنه و حال اینکه استرابیسم واقعی ارتباطی با رشد کودک نداره و این وسط، چشم دکتر خوب قادر به فرق بین استرابیسم واقعی و کاذبه.

 

درمان

اهداف درمان استرابیسم، حفظ دید، مستقیم کردن چشما و برگردوندن دید دو چشمیه.

بسته به دلیل استرابیسم، درمان ممکنه به صورت تجویز عینک، جراحی کاتاراکت یا اصلاح بقیه علل زمینه ای ایجاد انحراف و یا تغییر دادن موقعیت عضلات نامتعادل چشم باشه.

 

بعد از انجام یه معاینه کامل چشمی، شامل مطالعه دقیق قسمتای داخلی، چشم دکتر درمان مناسب اپتیکی، طبی یا جراحی رو انتخاب انجام میده.

بیشتر بستن چشم بهتر جهت تقویت بینایی چشم آمبلیوپیک هم لازم هستش.

اگه درمان جراحی لازم باشه، هرچقدر در سنین پایین تری انجام شه، شانس تامین دید دو چشمی بیشتر هستش

جراحی استرابیسم

هیچ وقت و در جریان هیچ نوع عمل جراحی، کره چشم از محل خود خارج نمی شه.

 

جراحی استرابیسم در واقع ایجاد برشی کوچیک در بافت پوشاننده چشمه که به چشم دکتر امکان میده تا به عضلات زیرین این بافت دسترسی پیدا کنه. اینکه کدوم عضلات تحت عمل جراحی قرار گیرند بستگی به جهت چرخش چشم داره. بعضی وقتا لازمه هر دو چشم تحت عمل جراحی قرار گیرد.

 

جهت عمل جراحی استرابیسم در کودکان، بیهوشی ضرورت داره، ولی جراحی بزرگسالان با بی حسی موضعی هم ممکن است.

 

بهبودی سریعه. فرد بیشتر ظرف چند روز به فعالیتای طبیعی اش برمیگرده.

بعد از جراحی، بعضی وقتا به کار گیری عینک یا منشور هم ضرورت پیدا می کنه. بعضی وقتا ممکنه اصلاح انجام شده بیشتر یا کمتر از مقدار دلخواه باشه که در اون صورت انجام عملی دیگه ضرورت پیدا می کنه.

 

پیشنهاد می شه جراحی اصلاحی استرابیسم هر چی سریع تر انجام بشه، چون شیرخوار به محض اینکه چشم هاش مستقیم شد، امکان دید طبیعی و دید دو چشمی رو پیدا می کنه.

از طرف دیگه لوچی چشم می تونه روی اعتماد به نفس کودک هم تاثیری منفی داشته باشه.

 

مثل هر عمل جراحی، جراحی روی عضلات چشم هم با عوارضی همراه س. این مشکلات شامل عفونت، خونریزی و دیگر مشکلات نادریه که می تونه منتهی به از دست دادن دید شه.

با این حال، جراحی استرابیسم معمولا درمانی بی خطر و موثره و در عین حال هیچ وقت جای عینک و یا آمبلیوپ درمانی رو نمی گیره.

 

خلاصه

– رشد کودک به خودی خود استرابیسم رو درمان نمی کنه.

 

– موثرترین زمان درمان استرابیسم، وقتیه که کودک در سنین پایینی هست.

 

– مستقیم کردن چشما در هر سنی شدنیه.

 

– درمان استرابیسم ممکنه بدون جراحی و با به کار گیری قطره های چشمی، تمرینات چشمی و یا عینک انجام گیرد.

 

– اگه درمان جراحی لازم باشه، هرچقدر در سنین پایین تری انجام شه، شانس تامین دید دو چشمی بیشتر هستش.

بخش سلامت تبیان

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *